Dyslexie is een leerstoornis dat kan onderverdeeld worden in twee grote pijlers, nl. leesproblemen en spellingsproblemen. Ze zijn meestal nauw met elkaar verbonden, maar kunnen ook afzonderlijk voorkomen.
Kinderen met dyslexie hebben problemen met het technisch lezen, met het samenvoegen van letters tot woorden. Ze wisselen vaak letters om zoals b-d of ei-ie. Daarnaast krijgen letters binnen een woord vaak een andere volgorde waardoor de woordbetekenis verandert.
Soms kan een leesachterstand worden weggewerkt door veel en frequent te oefenen. Dan wordt er niet gesproken van dyslexie, maar van een leesprobleem.
Wanneer er een blijvende leesachterstand is of het leesniveau evolueert niet meer, dan is er sprake van dyslexie. Het kan dan belangrijk zijn om hulpmiddelen zoals voorleessoftware in te zetten.
Dyslexie gaat vaak samen met spellingsproblemen die hardnekkig zijn. Het onthouden en toepassen van spellingsregels is moeilijk en er is geen automatisatie. Het spellingsprobleem begint vaak bij het niet automatiseren of verwarren van letters.
Ook hier is het mogelijk dat de spellingsachterstand wordt weggewerkt door herhaling te bieden en veelvuldig te oefenen. Er is dan geen sprake van een stoornis, maar van een spellingsprobleem.
